John Carpenter’s The Fog (op Platt so veel as „John Carpenter sien 'De Nevel'“; dt. Titel: The Fog – Nebel des Grauens) is en Horrorfilm vun John Carpenter ut dat Johr 1980. Wiel de Film to de Tiet, as he in de Kinos kamen is, vun de Kritikers veel insteken müss, hett he sik dorna to en Film maakt, de veel kommerziellen Spood harr. Vundaag tellt de Film to een vun de Klassikers vun Carpenter. In’t Johr 2005 is dorvun en Remake produzeert worrn – wedder ünner den lieken Naam.

Inholt |

De Film speelt in de Stadt Antonio Bay, de en düster Geheemnis ut de verleden Tiet bargt, ahn dat de hüütigen Inwahners dorvun wat afweet. De eersten Siedlers vun den Oort hebbt Gold annahmen vun en Koppel vun Lepra-Kranken, de in de Neeg en Kolonie inrichten wulln, woneem se hentehn wulln, üm dor to leven un starven. Dat Gold hebbt se nahmen, man de Kranken wulln se nich as Navers hebben, un so hebbt se mit Afsicht en verkehrt Lüchtfüer maakt, üm dat Schipp op en Riff to lenken. De Leprakranken sünd dorop rinfallen un kemen bi dat „Unglück“ üm’t Leven. De söss Siedlers, de dorför verantwoortlich weern, hebbt mi dat Gold de Stadt grünnt. Disse Geschicht warrt ok to’n Inleiden an’n Angfang vun’n Film vun en Seemann vertellt.

An’n 100. Johresdag vun’t Stadtgrünnen schütt nipp un nau disse söss ehrbor Siedlers un Stadtgrünners mit en Fest ehrt warrn. Man, wiel de Fier breedt sik en seltsom, unnatürlich Nevel vun’ne See her in de Stadt ut. In den Nevel bewegt sik de Geister vun de Lüüd, de dormols dorbi afsopen sünd – un nu dorop ut, de Verswörers dat Torüchtobetahlen.

De Seelüüd maakt fief Inwahners vun Antonio Bay dood. En Koppel vun Överlevenden sammelt sik in de Kark vun’n Paster Malone, de en Nakamen vun den fröheern Paster, de een vun de Verswörers weer. Een Deel vun dat Gold weer dormols bruukt, um dat Krüüz in de Kark to maken, wat nu in de Kark steiht. Paster Malone warrt all dat wies, as he in sien Kark en ool Daagbook vun sien Vörfahren finnt, wo dat düster Geheemnis daalschreven steiht. As de Undoden Seelüüd bi de Kark ankamt, gifft Paster Malone jem dat Krüüz, worophen de Seelüüd toeerst torüchwieken doot. Man kort later dreiht se sik wedder üm un maakt den Paster dood. Mit dissen sössten Doden ennt de Flöök.

Kritiken |

Lexikon vun’n Internatschonalen Film: Ein technisch virtuoser, effektvoll inszenierter Horrorfilm mit suggestiver Musik, der - sehr gekonnt - eine Atmosphäre der Angst und des Schreckens verbreitet.^[1]

Utteken |

De Film is, anners as de eersten Kritiken vermoden laatenj hebbt, teemlich spoodriek wesen. An’n Enn is de Film mit een Filmpries ehrt worrn un weer för twee wietere nomineert:

• 1980: den Critics Award vun’t Avoriaz Fantastic Film Festival
  


• 1981: (nomineert) den Saturn Award in de Kategorie Best Horrorfilm
  


• 1981: (nomineert) den Saturn Award in de Kategorie Best Spezialeffekten för Richard Albain, Tommy Lee Wallace un James F. Liles.

Literatur |

Jan C. L. König: Herstellung des Grauens. Wirkungsästhetik und emotional-kognitive Rezeption von Schauerfilm un -literatur. Frankfort: Peter Lang 2005, ISBN 3-631-54675-0
(ümfaten Ünnersöken vun de Wirken vun’n Film, Szenenprotokoll, Snittlisten to dree vun de Szenen)

Borns |

1. 
   ↑ http://www.filmevona-z.de/filmsuche.cfm?wert=32906&sucheNach=titel
   

Weblenken |

• 
  John Carpenter’s The Fog in de Internet Movie Database
  


• 
  Filmkritik op Rotten Tomatoes
  


• „The Fog“ bi MGM