Cadel Evans

	Dorobek medalowy;
	Reprezentacja Australia;
	; Mistrzostwa świata w kolarstwie szosowym;
	; UCI ProTour;
; Kryształowa kula ;	; 2007;
	; UCI World Tour;
; 2. miejsce ;	; 2011;
	; Puchar świata MTB (Cross-country);
; Kryształowa kula ;	; 1998;
; Kryształowa kula ;	; 1999;
; 3. miejsce ;	; 1997;

;	; Cadel Evans;
	; Cadel Evans;
	;
Narodowość;	; Australia;
Data i miejsce urodzenia;	; 14 lutego 1977 ; Katherine;
Pseudonim;	; Cuddles;
Wzrost;	174 cm;
Waga;	64 kg;
	Drużyny;
2002; 2003 - 2004; 2005 - 2009; 2010 - 2015;	; Mapei-QuickStep; Team Telekom; Davitamon-Lotto; BMC Racing Team;
	Największe sukcesy;
;	1. miejsce w Tour de France 2011; mistrzostwa świata w kolarstwie szosowym w wyścigu ze startu wspólnego (2009);
	1. miejsce w Tour de France 2011; mistrzostwa świata w kolarstwie szosowym w wyścigu ze startu wspólnego (2009);
	Dorobek medalowy;
	;
	; Multimedia w Wikimedia Commons;
	; Strona WWW;

Cadel Lee Evans (ur. 14 lutego 1977 w Katherine) – australijski kolarz szosowy i górski, złoty medalista szosowych mistrzostw świata i Igrzysk Wspólnoty Narodów, pierwszy australijski zwycięzca Tour de France.^[1].

Evans jest najbardziej utytułowanym kolarzem w historii Australii. W swojej wieloletniej karierze dwukrotnie wygrał Puchar Świata w kolarstwie górskim (1998, 1999), triumfował na trasie Tour de France, stał na podium Giro d’Italia i Vuelta a España. Na przestrzeni lat odnosił sukcesy w wyścigach etapowych takich jak Tour de Romandie, Tirreno-Adriático czy Giro del Trentino, a w 2007 roku wygrał klasyfikację UCI ProTour.

W karierze wygrał dwa ważne wyścigi jednodniowe. W 2009 roku w szwajcarskim Mendrisio wywalczył tytuł mistrza świata w wyścigu ze startu wspólnego, a rok później wygrał prestiżowy klasyk La Fleche Wallonne.

Karierę sportową zakończył w wieku 37 lat, 1 lutego 2015, po zajęciu 5. miejsca w wyścigu swojego imienia.

Spis treści

1 Życiorys

2 Najważniejsze osiągnięcia

3 Starty w Wielkich Tourach

4 Przypisy

5 Bibliografia

Życiorys |

Evans sukcesy na rowerze odnosić zaczął już jako junior, trzykrotnie zdobywając tytuł mistrza kraju, srebrne i brązowe medale na mistrzostwach świata U-23, a także wygrywając Puchar Świata w sezonach 1998 i 1999. Na igrzyskach olimpijskich w Sydney zajął siódme miejsce. Mimo tak wielu zwycięstw, w połowie 2000 roku postanowił kolejny raz zmienić dyscyplinę – tym razem na kolarstwo szosowe.

Profesjonalną karierę rozpoczął w zespole Saeco w 2001. W następnym sezonie przeniósł się do Mapei. Stamtąd przeniósł się do niemieckiego zespołu T-Mobile, gdzie występował w latach 2003-2004. W 2005 przeniósł się do Davitamon-Lotto. W barwach tej ekipy po raz pierwszy wystartował w Tour de France, zajął wtedy ósme miejsce w klasyfikacji generalnej tego wyścigu. Był pierwszym Australijczykiem w pierwszej dziesiątce Tour de France od czasów Phila Andersona. Evans pokazał wtedy swoje umiejętności w jeżdżeniu po górach dotrzymując kroku Armstrongowi, Basso, a także Ullrichowi. W 2006 wygrał szwajcarski wyścig Tour de Romandie, zostawiając w tyle Alberto Contadora i Alejandro Valverde.

27 września 2009 podczas Mistrzostw Świata w Mendrisio zdobył tęczową koszulkę mistrza świata w wyścigu ze startu wspólnego.

W 2011 wygrał Tour de France, zostając pierwszym australijskim zwycięzcą w tym wyścigu. Koszulkę lidera, dzięki drugiemu miejscu w jeździe indywidualnej na czas, zdobył na przedostatnim etapie wyścigu, wygrywając z prowadzącymi wówczas w klasyfikacji generalnej braćmi Schleck: Andym i Frankiem.

Ponadto w 2001 wygrał etap Österreich-Rundfahrt, a w 2004 wygrał klasyfikację generalną tego wyścigu. W 2002 wygrał etap Tour Down Under, a także zajął czternaste miejsce w klasyfikacji generalnej Giro d’Italia. Jest również dwukrotnym zdobywcą drugiego miejsca w Tour de France (2007, 2008). W sezonie 2007 zwyciężył w klasyfikacji generalnej UCI ProTour po tym, jak zdyskwalifikowany został Włoch Danilo Di Luca. Natomiast w sezonie 2011 zajął drugie miejsce w klasyfikacji końcowej UCI World Tour, w której lepszy był tylko Belg Philippe Gilbert.

Najważniejsze osiągnięcia |

2001
- 1. miejsce w Österreich-Rundfahrt
- 1. miejsce na 4. etapie Tour of Alberta

2002
- 1. miejsce na 5. etapie Tour Down Under
  - 1. miejsce w klasyfikacji górskiej
- 3. miejsce w Tour de Romandie
- 4. miejsce w Österreich-Rundfahrt
- 10. miejsce w Paryż-Nicea

2003
- 10. miejsce w Tour Down Under
  - 1. miejsce w klasyfikacji górskiej

2004
- 1. miejsce w Österreich-Rundfahrt
  - 1. miejsce na 2. etapie

2005
- 8. miejsce w Tour de France
- 8. miejsce w Paryż-Nicea
- 5. miejsce w Liège-Bastogne-Liège
- 9. miejsce w La Flèche Wallonne

2006
- 1. miejsce w Tour de Romandie
  - 1. miejsce na 5. etapie
- 5. miejsce w Tour de France

2007
- 2. miejsce w klasyfikacji generalnej Tour de France
- 7. miejsce w Paryż-Nicea
- 4. miejsce w Vuelta a España
- 1. miejsce w klasyfikacji generalnej UCI ProTour

2008
- 1. miejsce w Settimana Internazionale di Coppi e Bartali
- 2. miejsce w Dauphiné Libéré
- 1. miejsce na 4. etapie Vuelta a Andalucía
- 2. miejsce w Tour de France

2009
- 1. miejsce w Mistrzostwach Świata w indywidualnym wyścigu szosowym w Mendrisio
- 2. miejsce w Critérium du Dauphiné Libéré
  - 1. miejsce na prologu
  - 1. miejsce w klasyfikacji punktowej
- 3. miejsce w Vuelta a España

2010
- 1. miejsce w La Flèche Wallonne
- 3. miejsce w Tirreno-Adriático
- 5. miejsce w Giro d’Italia
  - 1. miejsce na 7. etapie
  - 1. miejsce w klasyfikacji punktowej

2011
- 1. miejsce w Tirreno-Adriático
  - 1. miejsce na 6. etapie
- 1. miejsce w Tour de Romandie
- 1. miejsce w Tour de France
  - 1. miejsce na 4. etapie

2012
- 1. miejsce Critérium International
  - 1. miejsce na 2 etapie
- 1. miejsce na 1. etapie Critérium du Dauphiné
  - 1. miejsce w klasyfikacji punktowej
- 7. miejsce w Tour de France

2013
- 3. miejsce w Giro d’Italia

2014
- 2. miejsce w Tour Down Under
  - 1. miejsce na 3. etapie Tour Down Under
- 7. miejsce w Vuelta al País Vasco
- 1. miejsce w Giro del Trentino
  - 1. miejsce na 3. etapie
- 8. miejsce w Giro d’Italia